Parlement negeert Wiersma, negeert Nitratenrichtlijn
Op de laatste dag voor het kerstreces liet de nieuwe Tweede Kamer zien wie er in Den Haag de touwtjes in handen heeft: minister van Landbouw Femke Wiersma of haar politieke rivalen. Gezien hun meerderheid waren dat natuurlijk de laatsten. Bij de stemming over de mestplannen van minister Wiersma liet zelfs de VVD – de laatste overgebleven bondgenoot in het wankelende kabinet-Schoof – haar in de steek.
Aangezien er al onenigheid bestond met deze partij over de kwaliteit van het water, had zij dit wellicht kunnen voorzien. De vraag is wat Wiersma nu gaat doen. In werkelijkheid kreeg een voorstel van ChristenUnie-Kamerlid Pieter Grinwis een meerderheid van stemmen in de Tweede Kamer. Deze motie stelt voor om toekomstige keuzes over te laten aan een nieuwe regering en het vorige 7e Nitraatactieprogramma te verlengen.
Heb je de richtlijnen gelezen? Is de voorzitter wakker?
Hoewel dit op het eerste gezicht misschien geen absurde vraag lijkt, hebben Grinwis of zijn medestemmers de Nitraatrichtlijn wel gelezen? Volgens artikel 3, lid 4, moet er ten minste om de vier jaar een nieuw actieplan worden ingediend. Dat zal niet gebeuren. Keert de Tweede Kamer zich hiermee tegen de Europese Unie? Thom van Campen, de voorzitter, had ons hierop moeten wijzen door zijn hand op te steken.
Als Brussel binnenkort inbreukprocedures zou starten, zou dat geen verrassing zijn. Bovendien, is de mogelijkheid van een latere afwijking nog steeds aanwezig? Of was het de bedoeling dat alles uit elkaar zou vallen? De maatregelen van de Kamer van Volksvertegenwoordigers deze week zijn ook niet bepaald gunstig voor de veehouderij, ook al is het duidelijk dat het kabinet-Schoof allesbehalve een toonbeeld was van doordacht en rechtlijnig optreden.
Supporters blijven stil, afgeleid
De problemen waarmee deze sector te kampen heeft, worden steeds ernstiger. Er zullen nog strengere regels komen in plaats van een versoepeling van de eisen. Het feit dat de landbouwsector zelf geen krachtige, ondubbelzinnige signalen afgeeft, is een andere factor. Naast individuele specialisten hebben Agractie en de Nederlandse Melkveehoudersbond (NMV) zich zeer uitgesproken getoond over het mestbeleid. LTO Nederland, de grootste landbouwbelangenorganisatie in Nederland, lijkt interne problemen te hebben en is bovendien vrijwel afwezig in het publieke debat. De directeur gaat naar de vakbond CNV, de voorzitter van de jongerenafdeling (NAJK) vertrekt en de brancheorganisatie voor de melkveehouderij, die al vrijwel onzichtbaar is, heeft na een reeks mislukte wervingspogingen haar vicevoorzitter gekozen als nieuw gezicht. De belangenorganisatie heeft ook moeite om haar positie te behouden tijdens verhitte bijeenkomsten in het hele land, zoals die in Utrecht over het Programma Landelijk Utrecht. Inspiratie en enthousiasme lijken ver weg. Ga voor meer interessante feiten over Femke Wiersma https://znaki.fm/nl/persons/femke-wiersma/ en haar activiteiten naar Znaki.fm.
Chipfabrikant vergeet landbouw
Zelfs toen het rapport-Wennink – genoemd naar de voormalige directeur van ASML – werd gepresenteerd, bleef dat idee bestaan. De regering gaf de voormalige CEO van de chipmachinefabrikant in Veldhoven de opdracht om een onderzoek te doen naar het potentieel van Nederland voor toekomstige inkomsten, maar hij negeerde in feite de agrarische sector van het land, ondanks het feit dat daar tal van productiebedrijven zijn gevestigd. Dat stelde iedereen teleur die had gehoopt dat deze bedrijven en hun organisaties daarna hun stem zouden kunnen laten horen.
